нэг гэрийн хүүхдүүд хамтдаа өсөх нь жам. Гэвч дөрвийн дөрвөн хүүхдийг яаж ч хичээгээд зохицуулж чадахгүй байгаа би 2 ийг нь аваад хөдөө байх эмээд нь түр харуулахаар аваад явлаа.  Угийн охидтой учираа олж чаддаггүй би ээждээ охидыг маань сайн харж байгаарай, та л учирыг нь олж чадна.
ээдээ та минь байхгүй байсан бол хүү чинь энэ хэдийгээ яаж өсгөнө дөө, ингэхэд та яаж биднийг өсгөж хүмүүжүүүлсийм бээ. хайртай шүү ээжээ... нэг амьсгаагаар бүгдийг нь урсгаж өглөө. 

Амьдралаа нэг л тогтоож чадахгүй, будилж яваа намайг битүүхэндээ  л нэг өрөвдөнгүй харах тэр харцыг олон удаа өнгөрүүлж сурсанаараа дахиад л нэг дааж, гөлийлөө...

Хүнд захиад үлдээсэн хоёрлуугаа яаран байж буцах замдаа яагаад энэ түвшинд хүрсэнээ, юуны учир ингэж яваагаа дахин нэг эргэцүүлэв.

4 дүү өсгөсөн том ах гэжийгаа. дүү нар нь  бүгд л аль хэдийн хань ижил, үр хүүхэд, ажил төрөл,  гэр оронтой.  Дүү нарынхаа хүчээр л би өнгөрсөн өдрүүдийн ард гарсан даа.

Энэ дөрвийгөө жаахан ч гэсэн том болгочихвол сэтгэл тэнийх гээд байдаг гэсээр 3 жилийг үдэж... нэг үеээ бодвол дажгүй ээ. 

том хүү маань 7 настай. дараагийн хоёр ихэр охин, харин хамгийн бага нь 3-тай. 

....